کوچه سار شعر

(بیوگرافی)

میر عزیزالله حضوری قمی _ از شاعران قرن دهم هجری قمری _ از سادات محترم قم بود. سال‌ها در عتبات به درس و تحصیل پرداخت وی مردى متقى و برادر میر اشكى قمی بود. این شاعر ایرانی. ۳۰ سال در نجف زندگی کرد و در اواخر زندگی طهماسب اول صفوی، در قزوین ملازم و معاشر شاه‌ صفوی بود و پس از برآمدن اسماعیل دوم صفوی برای همیشه به نجف بازگشت.

میر حضوری شاعری چیره‌دست، و به‌ویژه در غزل استادی توانا بود. «دیوان» غزلیات وى مشتمل بر حدود سه هزار بیت است.‌

‌

وفات :

میر حضوری قمی، سرانجام در سال 1000 هجری قمری در نجف اشرف درگذشت و پیکرش را در همانجا به خاک سپردند.

روحش شاد و یادش گرامی باد.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─

(اغیار)

پیِ تسکین مگوییدم که حالت یار می‌پرسد
چنین سنگین‌دِلی کی از منِ بیمار می‌پرسد؟

ز بیماری ندارم غم، مرا این می‌‌کُشد هر دم
که می‌‌آید رقیب و، از زبانِ یار می‌‌پرسد

رقیب از آرزوی این‌که از مرگم خبر یابد
به هرکس می‌رسد از حال من بسیار می‌پرسد

(حضوری) یار میخواهد که از رشکم کُشد، ورنه
ز من، بهرِ چه راهِ خانه‌ی اغیار می‌پرسد؟

"میر عزیزالله حضوری قمی"