(بیوگرافی)

قیدی شیرازی _ از شاعران قرن دهم، عهد صفوی، اهل سنت شیراز بود. وى جزو شاعران مكتب وقوع به حساب مى‏آمد. بعضى او را میلى فارسى مى‏نامند. در فنون شاعرى مهارت داشت. او با مولانا عرفى، غیرتى و قدرتى مصاحبت داشت و شاگرد ملا غیرتى بود.

قیدى در زمان شاه اسماعیل ثانى به قزوین رفت و تبلیغ مذهب و عقیده‌‏ی خود كرد. ولى بعد از فوت شاه اسماعیل، در 987 ق، به شیراز بازگشت و از آن جا سفرى به مكه‌ی معظمه كرد.

‌وفات :

قیدی، پس از حج، در زمان اكبرشاه، به هند رفت و مدتى در آنجا ماند ولى به علت گفتار ناخوشایند از دربار شاه طرد شد و به فتحپور رفت و در آنجا درگذشت.


روحش شاد و یادش گرامی باد.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─

(رباعی)

گشتم زِ فِراق، ناتوان از غمِ تو

دردا که بِه جان، رسید جان از غمِ تو

از دستِ جداییِ تو، خون شد جگرم

داد از ستمِ هجر وُ فغان از غمِ تو .

"قیدی شیرازی"