پشت حصارای بلند، زندونیا در میزنن
(ترانهی زندونیا)
پشت حصارای بلند، زندونیا در میزنن
پرندههامون تو قفس، یه عمره پرپر میزنن
آی اسیرای گوش به زنگ!
شب زده و، پریده رنگ!
از اون ورِ ابرا داره سَحر صدامون میکنه
همین روزا معجزهی دستا رهامون میکنه
«شادروان شهرام وفایی»
+ نوشته شده در پنجشنبه هفدهم مهر ۱۴۰۴ ساعت 20:40 توسط شمس (ساقی)
|
به نـام خــــداونـد شعـــر و ادب