(بیوگرافی)
شادروان استاد حسين حماسيان (صابر کرمانی) در 26 بهمن ماه 1304 در کرمان چشم به عالم هستی گشود. نام پدرش حبيب الله و از بازاريان معروف کرمان بود از نوجوانی به شعر، هنر و نقاشی و ستاره شناسی و مطالعه کتب علمی علاقهی وافری داشت.
صابر كرمانی از اكابر عرفا و اجلهی شعرا و علمای عصر حاضر میباشد. اين مرد بزرگ با جمع فضائل حميده باطنی به همراه سعی و تلاش بیوقفه در كسب علوم ظاهری مصداق كامل، اكمل مكمل میباشد. پايهگذار تربيت اساسی اوليه و پرورش استعداد شگرف او بیگمان رفتار صحيح پدر بوده كه از مقدسين واقعی زمان خود به شمار میرفته است.
نحوهی فوت پدرش در 18 سالگی وی همزمان با پايان تحصيلات مقدماتیاش را میتوان از عوامل مهم توجه اين عارف امروز به مبدأ و معاد نام برد. از آن پس بوده كه با رياضات شاقه، اويسوار به دريافت معارف باطنی و كسب علوم ظاهری كوشيده و طی طريق نموده است.
استعداد فطری وی در اتصال به معنا و مبدأ را حتی در اوان مراهقت میتوان با استهشهاد به حوادث پيشآمدهی آن زمان جويا شد كه در جای خود خواندنی و شنيدنی است. شناخت روحيات، حالات، افكار، عقايد، آرا و دريافتهای باطنی و عمق اطلاعات و حيطهی علوم صوری و شرح زندگانی استاد با نگاه كردن در آينهی آثار وی به آسانی میسر میباشد. چه آثار او بيش از چهل سال است كه چاپ و منتشر شده است.
تحصيلات مقدماتی خود را در کرمان گذراند ، در 18سالگی پدرش را از دست داد. او که فرزند ارشد خانواده بود بعد از پایان تحصیل به تهران نقل مکان کرد و در زمینهی شعر و ادبیات بسیار کوشا بود و طبع روان او در بیان مطالب و موضوعات باعث ظهور ابیاتی جاودان شده است.
آثار :
صابر کرمانی در زمان حیات 40 جلد کتاب در زمینه های شعر، نثر، تصحیح دیوان شاعران بزرگ، ادبیات و روان شناسی به چاپ رساند که از جمله آنها میتوان به زندگی چهارده معصوم (ع)، سخنان نغز محمد (ص) و علی (ع)، کاروان شعر، گذری بر دیوان صابر کرمانی، راز محبت، دوبیتی های صابر، لبخند بهار، سیمای شاعران، ندای وصل، اثر دل، تصحیح و مقدمه بر دیوان حافظ، تصحیح و مقدمه بر دیوان باباطاهر همدانی، تصحیح و مقدمه در رباعیات ابوسعید ابوالخیر، تصحیح و مقدمه بر دیوان خواجه عبدالله انصاری و تصحیح و مقدمه بر رباعیات خیام.
کاروان شعر به عنوان دیوان صابر کرمانی شناخته شده است، در این مجموعه ۸۶۰ غزل، ۶۰ رباعی، ۱۶۶ دوبیتی، ۵۹ مثنوی با موضوعات و مضامین گوناگون گردآمده است. بخشی از کتاب به اشعار و نوشتاری اختصاص دارد که در آن افرادی از ارادتمندان شاعر، از ذوق شعری و قریحه نویسندگی او سخن به میان آوردند.
وفات :
صابر كرمانی، سرانجام در 13 بهمن 1386 در بيمارستان آبان تهران در 82 سالگی دعوت حق را لبیک گفت و پيكرش در بهشت زهرا (س) تهران به خاک سپرده شد.
روحش شاد و یادش گرامی باد.
─━⊰═•••❃❀❃•••═⊱━─
(کوی مغان)
فروغِ وصل تو در روح و قلب و جانِ من است
همیشه نغمهی عشق تو بر زبانِ من است
مرا ز مُلکِ وفا و محبّتت راندی
بیا بیا که نوای صفا بیانِ من است
در آسمانِ ضمیرم رُخت تجلّی کرد
فروغِ روی نکویت در آسمانِ من است
به پای پیرِ مغان بوسهها زدم گفتم
که مهر و عشق تو ایمانِ قلب و جانِ من است
شرارهای است فروزنده در نهاد و دلم
که آن شرارهی غم آتشِ نهانِ من است
من آن پرندهی گلزار وحدتِ غیبم
به شاخِ گلبنِ عشق تو آشیان من است
مکانِ (صابر) صوفیمنش فرحزا شد
زنَد ترانه که کوی مغان مکان من است.
«صابر کرمانی»
به نـام خــــداونـد شعـــر و ادب